Köşe Yazarı

Ahmet Gökdemir

ahmetgokdemir@gmail.com

Bu feryada herkes sessiz!

  • 20-10-2022
  • 17:30:16

Konuya nereden ve nasıl başlayacağımı bilemeden yazıyorum. Bu satırları yazarken de bir baba olarak gerçekten de çok ve çok zorlanıyorum. Ve sonra diyorum ki, bu durumla bende karşı karşıya kalsaydım ne yapardım? Sizde bu soruyu kendinize hiç sordunuz mu? Sosyal medyada, çarşıda, pazarda onlar için gönüllü olan iyilik meleklerini görüyoruz. Kimler mi onlar SMA hastalığıyla mücadele eden minicik yüreklerin sesleri, gönül erleri…

Peki, hem bu hastalıkla boğuşan o canların, o anne ve babaların seslerini duyuyor muyuz? SMA hastası çocuklar.. Kimisi henüz 6 aylık, kimi henüz bir yaşında. Burunlarında borularla, nefes almak için ağızlarında maskeyle, rahatça nefes alamayan, yemeğin, suyun, aklınıza ne geliyorsa işte o yiyeceklerin tatlarını dahi bilemeyen çocuklar… Annesiyle evcilik oynayamayan küçük kızlar, babalarıyla futbol oynayamayan küçük erkekler. Yürüyemeyen, nefes alamayan o sessiz çocukların fotoğraflarını gördüğünüzde ne hissediyorsunuz? Yüreğiniz bir an olsun cız etmiyor mu?  

Çok üzülüyoruz, içimiz parçalanıyor. Sonra da telefonda sosyal medyaya takılırken parmağımızın tek bir hareketiyle geçiyoruz fotoğrafları. Ve diyoruz ki, mutlaka yardım eden birileri vardır. Gece rahat uyuyabildi mi? Ateşi düştü mü? Daha bunun gibi söylemlerin daha yüzlerce farklılık gösteren boyutlarına aşina olan ailelerin feryatlarına sessiz kalmayalım. Onların ihtiyaç duyduğu o çok ve çok pahalı olan ilaçlara ulaşmaları için karınca kararınca nerede görürsek görelim yardım elimizi uzatalım.

SMA Tip1 de ilaçlar yalnızca belirli yaşa kadar alınabiliyor. Ve bu ilaçlar o kadar pahalı ki çoğu bebek o yaşı göremeden melek olup uçuyor bu dünyadan.. Biraz düşündüğümüzde ya bizim bebeğimiz bu kadar çaresiz kalsaydı? Ne yapardınız lütfen bunu bir düşünün. Yine tekerrür ederek söylüyorum gerçekten de ben bu satırları yazarken dahi çok zorlanıyorum ve duygularıma hakim olamıyorum. Bu dünyada onlarında yaşamaya hakkı var, onlarında gülmeye, gezmeye, oyunlar oynamaya ihtiyacı var.. 

Bu sorun, gerçekten de vatandaşla beraber kalmayıp devletin üstlenmesini zorunlu kılacak kadar büyük. Çünkü tedavide kullanılan ilaçlar çok pahalı. Eğer ki sizler onların yanlarında olmazsanız her gün onların nefesi tükenmeye devam edecek, her gün kas kaybetmeye devam edecek. Bugün hayatınızdan hiçbir şey götürmeyecek ufak bağışlarınız o yüreklerin yaşama bağlanmasına büyük umutlara vesile olacaktır..


 

Diğer Yazarlarımız

Geleceğin Meslekleri...

Berat Doğan

Son Makaleyi Oku

Yaparsa Mehmet Saygılı yapar

Özgür Dönmez

Son Makaleyi Oku

Hayatınızda size verilen sinyaller!

Hatice Akgül

Son Makaleyi Oku

Ağzınız soğan koksun korkmayın!

Ahmet Gökdemir

Son Makaleyi Oku

Bir saat babayı hatırlatır 

Nermin Uslu

Son Makaleyi Oku

Prematüre annesi olmak

Berna Yahşi

Son Makaleyi Oku

Seçim ve sürpriz isimler

Kadir Yahşi

Son Makaleyi Oku

İyilik ekseninde aile

Tahir Kıymaz İl Vaizi

Son Makaleyi Oku

Ölüm

Bekir Akdeniz

Son Makaleyi Oku

Sen güneşsin öğretmenim

Hidayet Doğan

Son Makaleyi Oku

Milli gururumuz TOGG

Müfit Arslan

Son Makaleyi Oku

Unuttu beni

Derviş Ekim

Son Makaleyi Oku

Geçti ömrüm boşu boşuna 

Dede Bulut

Son Makaleyi Oku

Gönül öyle bir şeydir ki 

Sadettin Karalök

Son Makaleyi Oku

Öğretmenim

Rabia Taşdemir

Son Makaleyi Oku

Her şeyi sen öğrettin

Şadiye Eryılmaz

Son Makaleyi Oku

Emperyalizmin ordusu kahpe NATO...

Enver Özdel

Son Makaleyi Oku

Gerçeklik Nedir?

Taha Yasin Karabay

Son Makaleyi Oku

Ramazan Ayı

Ali Ünal

Son Makaleyi Oku

Bir çocuğun gözyaşları!

Aysun Sertdemir

Son Makaleyi Oku

Hepimiz sorumluyuz!

Gurbet Lüy

Son Makaleyi Oku

Ben de vlogger ya da youtuber olmak istiyorum

İlyas Şen

Son Makaleyi Oku

Yazar Yorumları

Yorum Yaz

14955